نمي دانم محبت را بـر چه کاغذي بنويسم که هرگز پاره نشود
      بـرچـه گلـي بـنويـسم که هـرگز پرپر نشـود
      بـر چه ديواري بنويسم که هرگز پاک نشود
       بـر چه آبـي بنويسم که هـرگز گل آلود نشود
       وسرانجام بـر چه قلـبي بنويسم که هـرگز سـنگ نشود

رودها در جاری شدن

وعلف ها در سر سبز شدن معنی پیدا می کنند .

کوهها با قله ها

و دریاها با موج ها زندگی پیدا می کنند .

و انسانها :

همه انسانها ، با عشق ، فقط با عشق

پس بار خدایا بر من رحم کن

بر من که می دانم ناتوانم رحم کن

باشد که خانه ای نداشته یاشم

باشد که لباس فاخری بر تن نداشته باشم

باشد که حتی دست و پائی نداشته باشم

اما نباشد ، هرگز نباشد که در قلبم عشق نباشد

هرگز نباشد .

پشت این پنجره ها دل می گیره

غم و غصه دلو تو می دونی

وقتی از بخت خودم حرف می زنم

چشام اشک بارون می شه تو می دونی

عمریه غم تو دلم زندونیه

دل من زندون داره تو می دونی

هر چی بهش می گم تو آزادی دیگه

می گه من دوست دارم تومی دونی

می خوام امشب با خودم شکوه کنم

شکوه های دلمو تو می دونی

بگم ای خدا چرا بختم سیاست

بخت من چرا سیاست تو می دونی

پنجره بسته می شه شب می رسه

چشام آروم نداره تو می دونی

اگه امشب بگذره فردا می شه

اگه فردا چی میشه تو می دونی

عمریه غم تو دلم زندونیه

دل من زندون داره تو می دونی

هر چی بهش می گم تو آزادی دیگه

میگه من دوست دارم تو می دونی

در تنگنای محبس تاریکی

از منجلاب تیره این دنیا

بانگ پر از نیاز مرا بشنو

آه ، ای خدای قادر بی همتا

دل نیست این دلی که به من دادی

در خون تپیده ، آه ، رهایش کن

تنها تو آگاهی و تو می دانی

اسرار آن خطای نخستین را

تنها تو قادری که ببخشائی

بر روح من ، آن صفای نخستین را

آه ای خدا چگونه تو را گویم

کز جسم خویش خسته و بیزارم

هر شب بر آستان جلال تو

گوئی امید جسم دگر دارم

از دیدگان روشن من بستان

شوق به سوی غیر دویدن را

لطفی کن ای خدا و بیاموزش

از برق چشم غیر رمیدن را

عشقی به من بده که مرا سازد

همچون فرشتگان بهشت تو

یاری بده که در او بینم

یک گوشه از صفای سرشت تو