اگر مرگ نبود

زندگي بي معنا ميشد

عشق بي پايان و سرد مي شد

و روز تا ابد سلطه داشت و شايد شب ميمرد

خدايا حالا ميفهمم مرگ چه نعمتي است

اينجا گورستان آرزوهای فراموش شده و از دست رفته

 و بر آورده نشده است و حتی انسانها هم آدرس 

 اين گورستان را فراموش کرده اند ،

پس انتظار آنها در بينهايت به مسير خود ادامه می دهد

و سير می کند ؛  آن هم به سمت منفی بینهايت

گورستان ابليس

اين هزار كيلو خدا براي وزن پنجاه كيلويي من سنگيني می‌كند .

من بايد بروم همين امشب زير همين خاك سرد سبک،با كرمها همبستر شوم .

خدا از زمينيان روي گردانده است . شک ندارم

در تنگناي محبس تاريکي
از منجلاب تيره اين دنيا
بانگ پر از نياز مرا بشنو
آه،اي خداي قادر بي همتا
دل نيست اين دلي که به من دادي
در خون تپيده،آه،رهايش کن
تنها تو آگاهي و تو ميداني
اسرار آن خطاي نخستين را
تنها تو قادري که ببخشايي
بر روح من آن صفا ينخستين را
از ديدگان روشن من بستان
شوق بسوي غير دويدن را
لطفي کن اي خدا و بياموزش
از برق چشم غير رميدن را
عشقي به من بده که مرا سازد
همچون فرشتگان بهشت تو
ياري بده که در او بينم
يک گوشه از صفاي سرشت تو